De Rosarijnse voetbalclub Rosario Central (RC) verloor afgelopen zondag de laatste nacompetitiewedstrijd tegen All Boys uit Buenos Aires. Met gelijkspel bleven ze nog in de eerste divisie, maar ze gingen lelijk onderuit (0-3) en komend seizoen spelen ze dus in de tweede (B) divisie. Pijnlijk, want RC is toch best een grote en bekende club in Argentinië. Maar vooral omdat hun aartsrivaal Newell´s Old Boys wel nog in de eerste divisie blijft.
Rellen & vandalisme
Na afloop van de wedstrijd afgelopen zondag onstonden er rellen in het stadion. Niet zozeer tegen de supporters van All Boys, maar vooral tegen de politie en de leiding van de voetbalclub. Het hele stadion werd vernield. Een politieagente vertelde me dat de supporters op een gegeven moment met spullen uit de fitnessruimte begonnen te gooien (waaronder die schijfjes om op te tillen - ik weet even niet hoe ze heten). Verder werden huizen in de buurt van het stadion vernield (ruiten ingegooid) en werd er op verschillende plekken in de stad schade aangericht.
Zonder leiding
De directeur van RC is vrijwel meteen opgestapt. En nu zijn er geruchten dat hij zich in het buitenland schuil houdt, bang voor wat de agressiefste hooligans hem kunnen aandoen. 4 Juli zijn er verkiezingen in de club. Dus actievelingen zijn alweer druk bezig met campaignes houden, debateren op televisie, etc. De coach van Central is nog niet opgestapt. "Ik wil geen overhaaste beslissingen maken nu", verklaarde hij gisteren. Hij wacht dus rustig tot het besluit van het nieuwe bestuur dat aankomende juli wordt gekozen.
Meer vandalisme
Donderdag organiseerden de supporters van Rosario Central een bijeenkomst. Ze zouden in het Monument van de Vlag beginnen en zo door het centrum lopen, onder andere om te laten zien dat ze trouw zijn aan hun team en dat ze hun club niet in de steek laten nu ze in de tweede divisie zitten. Maar dat liep al snel uit in chaos. Verschillende plaatsen in de stad werden vernield (het Monument, de Rechtbank, huizen, restaurants). Ze liepen langzaam richting het stadion van Newell´s Old Boys (wiens hooligans er al stonden te wachten) maar voordat de hooligans van beide teams in contact met elkaar konden komen was de politie (gelukkig) al tussen beiden.
Maar dit alles is niks vergeleken met het volgende: Een jongen uit Rosario heeft afgelopen week zelfmoord gepleegd. In zijn afscheidsbrief stond dat hij dat heeft gedaan vanwege de degradatie van zijn geliefde voetbalclub.
Gepest on-line
Nog voordat de wedstrijd tegen All Boys was afgelopen, was de Wikipedia-pagina van Rosario Central al aangepast. Er stond "Rosario Bentral" (met de B, verwijzend naar de tweede "B" divisie). Verder zijn er afgelopen week op Facebook honderden groepen aangemaakt. Ik noem er een paar:
Van de kant van Newell´s:
- Ik ben ook supporter van het enige Rosarijnse team dat in de eerste divisie speelt!
- Voor welk team ben jij? Voor Rosario Central. En uit de eerste divisie?
- Ik zag ook hoe Rosario Central degradeerde in 2010.
- Ik ben gelukkig. Ik ben triest. Ik ben kwaad. Ik ben er niet (ik ben naar de tweede divisie).
Van de kant van Central:
- Ik ga misschien naar de tweede divisie, maar "jij" gaat niet naar het WK! (omdat een speler van N.O.B. -Insaurralde- misschien door Maradona zou worden gekozen voor het nationale elftal).
- Mijn liefde kent geen categoriën. In de eerste of tweede divisie: ik hou van Central!
- Maakt niet uit wat er gebeurt... ik zal altijd van je blijven houden... Mijn allerliefste Central.
- "Zij" vieren onze degradatie omdat ze zelf geen kampioenschap kunnen vieren!
29 mei, 2010
19 mei, 2010
Diego's lijst
Maanden vol speculaties, maar nu issie er dan echt: de lijst van Diego. De 23 jongens die Argentinië gaan vertegenwoordigen in Zuid-Afrika. De meesten spelen in topclubs in Europa (Liverpool, Inter Milan, FC Barcelona), maar er zijn er zes die in de Argentijnse competitie spelen.

Burdisso, Heinze, Messi, M. Rodríguez en Samuel zijn hun voetbalcarriere begonnen bij Newell's Old Boys; 'mijn' club uit Rosario!

Burdisso, Heinze, Messi, M. Rodríguez en Samuel zijn hun voetbalcarriere begonnen bij Newell's Old Boys; 'mijn' club uit Rosario!
15 mei, 2010
Wát zingen ze? La Bamba
Eén van de vele voordelen van het beheersen van de spaanse taal is dat je mee kan zingen met die foute zomerliedjes. Ik heb het over 'Que sí, que no' van Jody Bernal, ik heb het over 'Gasolina' van Daddy Yankee, ik heb het over alles van de Gypsy Kings en natuurlijk heb ik het over La Bamba. Waar de meeste mensen maar iets roepen (Balalalalala Bamba) kan ik de volledige tekst inmiddels meezingen! En dat wilde ik met jullie delen. Zodat wanneer het nummer op een feestje wordt gedraaid, jullie heel wijs in het spaans kunnen meezingen!
08 mei, 2010
01 mei, 2010
27 april, 2010
Mijn buurt
Dit is waar ik woon. Dit zijn de straten die ik elke dag oversteek. Dit winkels die ik dagelijks bezoek. Dit is mijn buurt.
(Ja, sorry voor de slechte kwaliteit van de foto, maar ik ben nou eenmaal geen fotografe)
1) Hier woon ik. Zoals jullie al konden zien in dit filmpje, zit de voordeur aan de straatkant. Dan volgt er een lange gang ('pasillo' op z'n spaans) met aan beide kanten allemaal huizen en appartementen. Aan het eind van het pasillo is ons appartement. Vrijwel in het midden van het blok huizen.
2) Hier staat een klein krantenkiosk. Van 8 tot 13 uur is hij open, de rest van de dag is hij gesloten. Maar hier koop ik dus elke dag (nouja, bíjna elke dag) de krant.
3) De slager op de hoek is geboren in Sicilië , maar woont sinds hij twee jaar is in Argentinië. Hij voelt zich meer Siciliaans dan Argentijns. Tenminste, dat is wat hij mij elke keer dat ik langskom vertelt.
4) De groente bij de groenteman is vééééééél goedkoper dan in de supermarkt. Bovendien is het heel fijn om daar naar binnen te stappen. Al die geuren van de verse groente en fruit... Heerlijk. Als je in Argentinie naar de groenteman gaat, zeg je tegen een medewerker wat je wilt en hoeveel. DOE NOOIT ZELF DE GROENTE IN EEN ZAK. Die fout heb ik ooit al eens gemaakt. Wacht keurig op je beurt en laat de medewerker het werk voor je doen.
5) Hier pak ik altijd de bus! De bus naar het centrum, naar school, naar alle uitgaansgelegenheden.
6) De bakker! Er is niets fijner dan 's ochtends met Mooi een blokje om te lopen en dan vers gebakken medialunas (soort croissanten) de kopen bij de bakker. Ook 's middags (rond 17 uur) is het de gewoonte om medialunas of andere zoete broodjes te eten.
7) Hier staat een internetcafé/kiosk. Maar alles wat zij verkopen is enorm duur. In vrijwel alle kiosken kost een liter cola 6 pesos, bij hen 7 (voorbeeld). Het broertje van Sancho vertelde me ooit dat ze zelfs buskaarten voor 50 cent meer verkopen. Naar deze kiosk gaan wij dus nooit.
8) Hier stap ik altijd uit de bus :p.
9) De Carrefour, dé megasupermartk in mijn buurt. Gelukkig zittie lekker dichtbij. Hier verkopen ze voedsel en drinken maar ook eindeloos kleren, boeken, cd's, schoenen, meubels, planten... vanalles.
10) Hier is vorig jaar (toen ik nog in Nederland was) een zwangere vrouw vermoord... op de stoep.
11) Mijn kapper en daarnaast een klein kioskje waar ik bijna altijd mijn buskaarten koop.
12) Kiosk die geen buskaarten verkoopt, maar wel cola en basislevensmiddelen. Met een lage prijs, dus hier ga ik heel vaak heen. Afgelopen jaar is er drie keer ingebroken in deze kiosk! Dus nu hebben ze altijd een hek/rolluik naar beneden en bedienen ze je door het raam heen.
1) Hier woon ik. Zoals jullie al konden zien in dit filmpje, zit de voordeur aan de straatkant. Dan volgt er een lange gang ('pasillo' op z'n spaans) met aan beide kanten allemaal huizen en appartementen. Aan het eind van het pasillo is ons appartement. Vrijwel in het midden van het blok huizen.
2) Hier staat een klein krantenkiosk. Van 8 tot 13 uur is hij open, de rest van de dag is hij gesloten. Maar hier koop ik dus elke dag (nouja, bíjna elke dag) de krant.
3) De slager op de hoek is geboren in Sicilië , maar woont sinds hij twee jaar is in Argentinië. Hij voelt zich meer Siciliaans dan Argentijns. Tenminste, dat is wat hij mij elke keer dat ik langskom vertelt.
4) De groente bij de groenteman is vééééééél goedkoper dan in de supermarkt. Bovendien is het heel fijn om daar naar binnen te stappen. Al die geuren van de verse groente en fruit... Heerlijk. Als je in Argentinie naar de groenteman gaat, zeg je tegen een medewerker wat je wilt en hoeveel. DOE NOOIT ZELF DE GROENTE IN EEN ZAK. Die fout heb ik ooit al eens gemaakt. Wacht keurig op je beurt en laat de medewerker het werk voor je doen.
5) Hier pak ik altijd de bus! De bus naar het centrum, naar school, naar alle uitgaansgelegenheden.
6) De bakker! Er is niets fijner dan 's ochtends met Mooi een blokje om te lopen en dan vers gebakken medialunas (soort croissanten) de kopen bij de bakker. Ook 's middags (rond 17 uur) is het de gewoonte om medialunas of andere zoete broodjes te eten.
7) Hier staat een internetcafé/kiosk. Maar alles wat zij verkopen is enorm duur. In vrijwel alle kiosken kost een liter cola 6 pesos, bij hen 7 (voorbeeld). Het broertje van Sancho vertelde me ooit dat ze zelfs buskaarten voor 50 cent meer verkopen. Naar deze kiosk gaan wij dus nooit.
8) Hier stap ik altijd uit de bus :p.
9) De Carrefour, dé megasupermartk in mijn buurt. Gelukkig zittie lekker dichtbij. Hier verkopen ze voedsel en drinken maar ook eindeloos kleren, boeken, cd's, schoenen, meubels, planten... vanalles.
10) Hier is vorig jaar (toen ik nog in Nederland was) een zwangere vrouw vermoord... op de stoep.
11) Mijn kapper en daarnaast een klein kioskje waar ik bijna altijd mijn buskaarten koop.
12) Kiosk die geen buskaarten verkoopt, maar wel cola en basislevensmiddelen. Met een lage prijs, dus hier ga ik heel vaak heen. Afgelopen jaar is er drie keer ingebroken in deze kiosk! Dus nu hebben ze altijd een hek/rolluik naar beneden en bedienen ze je door het raam heen.
25 april, 2010
Lief dagboek...
Neeeee, ik ga geen stukken uit mijn dagboek op het internet publiceren. Maar ik wilde toch even een blog scrhijven over wat persoonlijkere dingen in plaats van altijd over nieuwsberichten enzo te schrijven. Hoe gaat het nou met míj? Daar gaan we het vandaag over hebben. ;-)
Journalistiek
Ik studeer inmiddels al bijna 2 maanden aan de TEA, mijn nieuwe school voor journalistiek. En ik ben er erg tevreden over. Het is een kleine school (zo'n 40 studenten in het eerste jaar) dus iedereen kent elkaar. Iets wat ík erg fijn vind, aangezien ik nogal wat hulp nodig heb qua taalachterstand.
Mijn klasgenoten zijn allemaal heel erg lief en behulpzaam en zijn altijd bereid om bepaalde begrippen aan mij uit te leggen. Het zijn nog geen hechte vriendschappen, maar ik heb er een goed gevoel over.
Heel veel leraren betrekken mij ook veel in de lessen. De lerares economie vraagt mij altijd over 'hoe we bepaalde dingen doen in Nederland' om zo beetje bij beetje erachter te komen waarom het in Nederland zo goed gaat, en in Argentinië 'zo slecht'. Mijn conclusie: in Nederland zijn we niet zo corrupt als de Argentijnen.
Mijn eerste ingeleverde werkstuk bestond uit vier vragen over een tekst, die we samen met drie andere klasgenoten moesten beantwoorden. Ieder had zijn eigen vraag. Afgelopen week kregen we het werkstuk terug en mijn beantwoorde vraag was helemaal goed! Goede informatie én zonder spelfouten! Ik was daar in ieder geval erg trots op.
Dat soort dingen geven mij weer hoop en laten mij geloven dat ik 'heus wel' journalistiek in het spaans kan studeren. Soms is het namelijk erg lastig. Dan begrijp ik niks van de wat de leraar zegt of van wat de opdracht is. Maar als ik dan zo'n werkstuk terug krijg denk ik: "Zie je wel Wil, je kan het heus wel".
Werk, werk, werk
Ik werk nog altijd 20 uur per week in 'Cloud', de kledingwinkel van Sancho's moeder. En ja, nog altijd werk ik er illegaal. Zwart. Ik heb mijn visum namelijk nog niet rond (aankomende week heb ik als het goed is eindelijk alle papieren klaar), dus eigenlijk ben ik nog steeds een toeriste in Argentinië. Met als gevolg dat er een kans is dat het "Ministerio del Trabajo" daar achter komt en Sancho's moeder een flinke boete geeft... Dus nu moeten we maar flink gaan bidden en hopen dat ze niet net déze week achter mijn illegale activiteiten komen!
Verder ben ik flink aan het werken voor WEP (World Education Program), de uitwisselingsorganisatie waarmee ik in 2006 mijn High School Year heb gevolgd. Ik moet dan soms naar middelbare scholen toe om daar praatjes te houden over het hele uitwisselingsgebeuren en op die manier studenten te zoeken die wel gastfamilie willen zijn. En als ik niet op scholen aan het praten ben, ben ik aan het werk op het kantoor van wep. Meestal moet ik dan data in de computer zetten (informatie van de studenten die aankomende juli naar Argentinië komen, dat soort dingetjes).
Maar laatst belde ze me ook op om te vragen of ik een dag lang op 4 uitwisselingsstudenten kon passen. Zij wonen in andere steden in Argentinië maar moesten voor visumzaken in Rosario zijn. En ik moest ze dus vermaken totdat ze de bus terug pakten. Erg leuk!
Spijt/heimwee
Ik zit hier nu alweer een aantal maanden. En alles is inmiddels zo vanzelfsprekend! Maar dat houdt natuurlijk niet in dat ik ben vergeten hoe moeilijk het was om de keuze te maken om naar Argentinië te verhuizen. Ik baal er nog elke dag van dat ik niet even naar Nederland kan gaan om mijn familie en vrienden te omhelzen. Maar spijt heb ik niet van mijn keuze. Met Sancho gaat alles nog altijd goed en ik ben (op sommige heimwee-momenten na) erg gelukkig. Ik heb regelmatig het gevoel van: Wauw Wil, wat heb je een cool leven!
Voor degenen die mij ook missen en na al mijn verhalen zin hebben om Argentinië te leren kennen: voor 910 Euros kan je al in je zomervakantie 'even op en neer'.
Ik zeg: doen!
Journalistiek
Ik studeer inmiddels al bijna 2 maanden aan de TEA, mijn nieuwe school voor journalistiek. En ik ben er erg tevreden over. Het is een kleine school (zo'n 40 studenten in het eerste jaar) dus iedereen kent elkaar. Iets wat ík erg fijn vind, aangezien ik nogal wat hulp nodig heb qua taalachterstand.
Mijn klasgenoten zijn allemaal heel erg lief en behulpzaam en zijn altijd bereid om bepaalde begrippen aan mij uit te leggen. Het zijn nog geen hechte vriendschappen, maar ik heb er een goed gevoel over.
Heel veel leraren betrekken mij ook veel in de lessen. De lerares economie vraagt mij altijd over 'hoe we bepaalde dingen doen in Nederland' om zo beetje bij beetje erachter te komen waarom het in Nederland zo goed gaat, en in Argentinië 'zo slecht'. Mijn conclusie: in Nederland zijn we niet zo corrupt als de Argentijnen.
Mijn eerste ingeleverde werkstuk bestond uit vier vragen over een tekst, die we samen met drie andere klasgenoten moesten beantwoorden. Ieder had zijn eigen vraag. Afgelopen week kregen we het werkstuk terug en mijn beantwoorde vraag was helemaal goed! Goede informatie én zonder spelfouten! Ik was daar in ieder geval erg trots op.
Dat soort dingen geven mij weer hoop en laten mij geloven dat ik 'heus wel' journalistiek in het spaans kan studeren. Soms is het namelijk erg lastig. Dan begrijp ik niks van de wat de leraar zegt of van wat de opdracht is. Maar als ik dan zo'n werkstuk terug krijg denk ik: "Zie je wel Wil, je kan het heus wel".
Werk, werk, werk
Ik werk nog altijd 20 uur per week in 'Cloud', de kledingwinkel van Sancho's moeder. En ja, nog altijd werk ik er illegaal. Zwart. Ik heb mijn visum namelijk nog niet rond (aankomende week heb ik als het goed is eindelijk alle papieren klaar), dus eigenlijk ben ik nog steeds een toeriste in Argentinië. Met als gevolg dat er een kans is dat het "Ministerio del Trabajo" daar achter komt en Sancho's moeder een flinke boete geeft... Dus nu moeten we maar flink gaan bidden en hopen dat ze niet net déze week achter mijn illegale activiteiten komen!
Verder ben ik flink aan het werken voor WEP (World Education Program), de uitwisselingsorganisatie waarmee ik in 2006 mijn High School Year heb gevolgd. Ik moet dan soms naar middelbare scholen toe om daar praatjes te houden over het hele uitwisselingsgebeuren en op die manier studenten te zoeken die wel gastfamilie willen zijn. En als ik niet op scholen aan het praten ben, ben ik aan het werk op het kantoor van wep. Meestal moet ik dan data in de computer zetten (informatie van de studenten die aankomende juli naar Argentinië komen, dat soort dingetjes).
Maar laatst belde ze me ook op om te vragen of ik een dag lang op 4 uitwisselingsstudenten kon passen. Zij wonen in andere steden in Argentinië maar moesten voor visumzaken in Rosario zijn. En ik moest ze dus vermaken totdat ze de bus terug pakten. Erg leuk!
Spijt/heimwee
Ik zit hier nu alweer een aantal maanden. En alles is inmiddels zo vanzelfsprekend! Maar dat houdt natuurlijk niet in dat ik ben vergeten hoe moeilijk het was om de keuze te maken om naar Argentinië te verhuizen. Ik baal er nog elke dag van dat ik niet even naar Nederland kan gaan om mijn familie en vrienden te omhelzen. Maar spijt heb ik niet van mijn keuze. Met Sancho gaat alles nog altijd goed en ik ben (op sommige heimwee-momenten na) erg gelukkig. Ik heb regelmatig het gevoel van: Wauw Wil, wat heb je een cool leven!
Voor degenen die mij ook missen en na al mijn verhalen zin hebben om Argentinië te leren kennen: voor 910 Euros kan je al in je zomervakantie 'even op en neer'.
Ik zeg: doen!
18 april, 2010
Envases
Oké, ik heb nog geen enkel zonnepaneel gespot, ik ken niemand die 'aan spaarlampen doet' en men pakt nauwelijks de fiets. Toch hebben de argentijnen een gewoonte die enorm meehelpt aan een beter milieu. Eentje die we in Nederland niet hebben en waar we echt wel een voorbeeld aan kunnen nemen. Los envases.

Vertaling Van Dale
Envase: verpakking, emballage, pot, blik, doos
In dit geval is het eigenlijk een fles.
Goede gewoonte
Want wat 'wij' Argentijnse jongeren doen als we met wat vrienden bij iemand thuis afspreken: we kopen een aantal flessen frisdrank (meestal cola) of bier. Een normale literfles cola kost ongeveer 5,50 pesos. Nu heeft dus iemand het volgende bedacht: een plastic fles cola die je meerdere keren kan gebruiken. Het plastic is veel harder en dikker dan de normale flessen. Dit heet dus een 'envase'. Dus je gaat naar een kiosk met een lege 'envase' en ruilt die in voor een volle envase.
Goedkoper
Ik zei al dat een normale literfles 5,50 pesos kost. Een envase van 2 liter cola kost 6 pesos. Slechts 50 cent meer. Veel voordeliger en ook nog eens goed voor het milieu omdat de flessen niet worden weggegooid, maar worden hergebruikt. Want de kiosks geven de lege flessen die ze bij elkaar verzamelen aan de frisdrankfabriek, die ze opnieuw vult en er een nieuwe dop op draait. En dit doen ze met verschillende soorten frisdranken en bier (alle merken).
Wij hebben in huis bijvoorbeeld 6 envases bier en 2 envases cola. Dus altijd als er mensen op bezoek komen, hebben we genoeg (of in ieder geval iets :p) om 'goedkoop' drinken te kopen.
Vertaling Van Dale
Envase: verpakking, emballage, pot, blik, doos
In dit geval is het eigenlijk een fles.
Goede gewoonte
Want wat 'wij' Argentijnse jongeren doen als we met wat vrienden bij iemand thuis afspreken: we kopen een aantal flessen frisdrank (meestal cola) of bier. Een normale literfles cola kost ongeveer 5,50 pesos. Nu heeft dus iemand het volgende bedacht: een plastic fles cola die je meerdere keren kan gebruiken. Het plastic is veel harder en dikker dan de normale flessen. Dit heet dus een 'envase'. Dus je gaat naar een kiosk met een lege 'envase' en ruilt die in voor een volle envase.
Goedkoper
Ik zei al dat een normale literfles 5,50 pesos kost. Een envase van 2 liter cola kost 6 pesos. Slechts 50 cent meer. Veel voordeliger en ook nog eens goed voor het milieu omdat de flessen niet worden weggegooid, maar worden hergebruikt. Want de kiosks geven de lege flessen die ze bij elkaar verzamelen aan de frisdrankfabriek, die ze opnieuw vult en er een nieuwe dop op draait. En dit doen ze met verschillende soorten frisdranken en bier (alle merken).
Wij hebben in huis bijvoorbeeld 6 envases bier en 2 envases cola. Dus altijd als er mensen op bezoek komen, hebben we genoeg (of in ieder geval iets :p) om 'goedkoop' drinken te kopen.
17 april, 2010
Mijn eerste lead in het spaans :)
Twee weken geleden moest ik voor het vak 'redactie' een lead (de intro van een nieuwsbericht) schrijven over wat volgens mij hét nieuwsbericht van de dag was. Het grote nieuws van die dag was (vond ik) de arrestatie van Ariel Cantero, een belangrijke boef. Gister kreeg ik mijn lead terug en hij was goed! Hieronder staat hij in het spaans en daaronder een vertaling naar het nederlands.
Arrestaron a "El" Ariel Cantero en su vivienda en la zona Sur de Rosario. Cantero es sospechoso por el ataque al micro de hinchas de Newell's Old Boys, donde murió Walter Cáceres de 14 años, el mes pasado. En su vivienda la policía encontró diez armas, 40 millones de pesos y unos cuarenta celulares. Cantero es el líder de Los Monos, un grupo que es sospechoso por el tráfico de droga. Drogas no fueron encontrados en la vivienda.
"De" Ariel Cantero is gearresteerd in zijn woning in het zuiden van Rosario. Cantero wordt verdacht van de aanval op de bus supporters van Newell's Old Boy afgelopen maand, wat de oorzaak was van de dood van de 14-jarige Walter Cáceres. In zijn woning heeft de politie tien wapens, veertigduizend pesos en zo'n veertig mobiele telefoons aangetroffen. Cantero is de leider van De Apen, een groep die ervan wordt verdacht drugs te smokkelen. Drugs zijn echter niet gevonden.
Arrestaron a "El" Ariel Cantero en su vivienda en la zona Sur de Rosario. Cantero es sospechoso por el ataque al micro de hinchas de Newell's Old Boys, donde murió Walter Cáceres de 14 años, el mes pasado. En su vivienda la policía encontró diez armas, 40 millones de pesos y unos cuarenta celulares. Cantero es el líder de Los Monos, un grupo que es sospechoso por el tráfico de droga. Drogas no fueron encontrados en la vivienda.
"De" Ariel Cantero is gearresteerd in zijn woning in het zuiden van Rosario. Cantero wordt verdacht van de aanval op de bus supporters van Newell's Old Boy afgelopen maand, wat de oorzaak was van de dood van de 14-jarige Walter Cáceres. In zijn woning heeft de politie tien wapens, veertigduizend pesos en zo'n veertig mobiele telefoons aangetroffen. Cantero is de leider van De Apen, een groep die ervan wordt verdacht drugs te smokkelen. Drugs zijn echter niet gevonden.
Abonneren op:
Posts (Atom)